Lisp

Η περίπτωση της γλώσσας προγραμματισμού Lisp

Η γλώσσα προγραμματισμού Lisp αναπτύχθηκε στο τέλος της δεκαετίας του 1950 και συγκεκριμένα το 1958 από τον John McCarthy στο ινστιτούτο τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT). Η γλώσσα Lisp βασίστηκε στην μαθηματική θεωρία των αναδρομικών συναρτήσεων. Η Lisp είναι η δεύτερη πιο παλιά γλώσσα προγραμματισμού υψηλού επιπέδου με την Fortran να αποτελεί την παλαιότερη γλώσσα. Ένα πρόγραμμα γραμμένο σε Lisp είναι μια συνάρτηση που εφαρμόζεται στα δεδομένα και όχι μια ακολουθία διαδικασιακών βημάτων όπως είναι ένα πρόγραμμα γραμμένο σε Fortran. Το βασικό δομικό στοιχείο πάνω στο οποίο βασίζεται η γλώσσα είναι οι συνδεδεμένες λίστες από εκεί έχει πάρει και το όνομα της List prosessor (επεξεργαστής λιστών).

Η Lisp αρχικά δημιουργήθηκε για να χρησιμοποιηθεί σαν μαθηματική σημειογραφία για τα προγράμματα των υπολογιστών. Γρήγορα όμως υιοθετήθηκε από την επιστημονική κοινότητα που ασχολούταν με την έρευνα πάνω σε προβλήματα τεχνίτης νοημοσύνης. Αποτέλεσε την βασική γλώσσα προγραμματισμού προβλημάτων τεχνίτης νοημοσύνης καθώς σε αυτήν μπορούν να γραφούν προγράμματα ικανά στην αυτοτροποποίηση αρά και ικανά για να χρησιμοποιηθούν κατά το στάδιο της εκπαίδευσης(εκμάθησης).

Κατά την δεκαετία του 1990 η χρήση της γλώσσας είχε μειωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό. Όμως με την έλευση του 21 αιώνα υπήρξε ένα νέο ενδιαφέρον για την χρήση της γλώσσα και ακόμη και στις μέρες χρησιμοποιείται ευρέος από το τμημα της επιστημονικής κοινότητας που ασχολείται με τον ανοιχτό κώδικα.